Rozwój narzędzi sztucznej inteligencji wspomagającej kodowanie to nie tylko kolejny wertykal w całym spektrum zastosowań, ale znacznie bardziej fundamentalna funkcjonalność.
Fundamentalna funkcjonalność pozwala nie tylko na szybszy rozwój narzędzi do rozwoju sztucznej inteligencji, ale funkcjonalność, która znacznie ułatwi zapewnienie bezpieczeństwa technologii: pozwalając nam rozwiązywać niektóre problemy za pomocą sztucznej inteligencji, która dostarczy dowód swojego działania w postaci deterministycznego kodu, który można zweryfikować pod kątem zastosowania i działania.
Przykładowo: nie ma jednoznacznego narzędzia pozwalającego na weryfikację sieci neuronowej w zdolności prowadzenia samochodu, ale może kiedyś powstanie sieć neuronowa zdolna do napisania deterministycznego programu komputerowego służącego do prowadzenia samochodu, który inna inteligencja (być może również sztuczna) będzie w stanie zweryfikować, aby potwierdzić że kod prowadzący samochód nie posłuży do naprowadzania rakiety.
Całkiem możliwe że taki deterministyczny program będzie bardziej złożony niż sieć neuronowa, która posłuży do wytworzenia takiego oprogramowania, ale w tym przypadku będzie chodziło o zapewnienie przewidywalności w celu zdeterminowania właściwości takiego oprogramowania.